تلاش برای این که تصویر ما حتی الامکان جذاب باشد، نوعی تلبیس و فریب کاری است. اما آیا میان خویشتن خویش و خویشتن دیگری میانجی مستقیم دیگری غیر از چشمها وجود دارد؟ آیا عشق بدون آنکه با دلواپسی تصویرمان را در ذهن معشوق دنبال کنیم، امکان دارد؟ وقتی که دیگر دلواپس آن نباشیم که در چشم مجبوبمان چگونه دیده می شویم، معنایش این است که دیگر عاشق نیستیم؟
برگرفته از کتاب "جاودانگی" میلان کوندرا
برگرفته از کتاب "جاودانگی" میلان کوندرا
No comments:
Post a Comment